Επιλογές χρήστη



Powered By Saaraan

Διαφημίσεις

Για να διαφημιστείτε και εσείς μαζί μας, χρησιποιήστε την φόρμα επικοινωνίας.
Οσίου Λουκά

 

Όσιος Λουκάς το Μοναστήρι

Το Μοναστήρι
Το Μοναστήρι του Οσίου Λουκά δημιουργεί στον επισκέπτη την αίσθηση της επιβλητικής ομορφιάς αλλά και την εντύπωση μιας φρουριακής κατασκευής
Άλλωστε το Μοναστήρι υπήρξε ,,βασιλομονάστηρο,, και Πατριαρχικό ,,σταυροπήγιο,,
Από το πλάτωμα όπου σταθμεύουν τα αυτοκίνητα των επισκεπτών ξεκινάει ένα κατηφορικό πλακόστρωτο δρομάκι, κατεβαίνοντας το ο επισκέπτης έχει στο αριστερό του χέρι το επιβλητικό συγκρότημα του Μοναστηριού, στα πόδια του χαμηλά την κοιλάδα του Στειρίου, και απέναντι του ψηλά τις θεόρατες πλαγιές του Ελικώνα.
Το πλακόστρωτο οδηγεί στο περίβολο του Μοναστηριού. Στην κύρια είσοδο υψώνεται το ,,καμπαναρείον,, με το μεγάλο ρολόι στα πλευρά του. Στον πρώτο όροφο του που χρονολογείται στον 11ο αι. (οι δυο άλλοι όροφοι χτίστηκαν το 1877)


υπάρχουν τοιχογραφίες σε κακή κατάσταση γιατί ο όροφος αυτός στέγαζε το εκκλησάκι της Μεταμορφώσεως.
Ένας θολωτός πυλώνας (υπάρχει και δεύτερος στη ΒΑ πλευρά του μοναστηριού) οδηγεί στο εσωτερικό της Μονής. Μια πέτρινη Βρύση που παλαιότερα στεγαζόταν με θόλο υποδέχεται τον επισκέπτη. Στη μέση της αυλής υψώνονται οι δυο εκκλησίες ,η πρώτη και μεγαλύτερη το Καθολικό, η δεύτερη στη βορεινή πλευρά της Θεοτόκου. Η τρίτη υπόγεια (Κρύπτη) βρίσκεται κάτω από το Καθολικό. Γύρω από την αυλή υπάρχουν οικήματα, που οι κύριες όψεις τους ήταν στραμμένες στο εσωτερικό της και οι εξωτερικές πλευρές τους προστάτευαν σαν οχυρωματικά έργα υο μοναστήρι. Στην δυτική και βόρεια πλευρά υψώνονται κατά παράταξη τριώροφα κτήρια ,τα κελιά των μοναχών. Το φωτάναμα στο βόρειο μέρος από τα ωραιότερα που σώθηκαν σε μοναστήρι. Στο ανατολικό άκρο της αυλής βρίσκεται το Βορδοναρείο,ο στάβλος της Μονής (σήμερα αναστηλωμένο χρησιμοποιείται) Κοντά υπήρχαν και τα σπίτια των υποτακτικών βαγεναρείο, το αρτοποιείο, το νοσοκομείο, η βιβλιοθήκη κλπ. Πρόκειται για ένα ολοκληρωμένο οικιακό συγκρότημα μια οχυρωμένη πολιτεία που λειτουργούσε στα χρόνια της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας.

Ο Ναός της Παναγίας
Είναι αφιερωμένος στην Παναγία και χρονολογείται στο β’ μισό του 10ου αι. Ο αρχιτεκτονικός τύπος της εκκλησίας είναι σταυροειδής σύνθετος τετρακιόνιος, έχει τετράγωνο κυρίως ναό ( 9,45 χ 9,75 μ) και αποτέλεσε πρωτοποριακό αρχιτεκτονικό πρότυπο του Ελλαδικού ναού.
Η έξοχη πλινθοπερίκλειστη τοιχοδομία με τις ψευδοκουφικές διακοσμήσεις και η ψηλή ποιότητα του γλυπτού τρούλου τού διακόσμου,τόσο στο εσωτερικό όσο και στην εξωτερική επένδυση του τυμπάνου του τρούλου αποδεικνύει την υψηλή ποιότητα της καλλιτεχνικής εργασίας που προϋποθέτει την μετάκληση ικανών τεχνιτών από την Κωνσταντινούπολη

Ο Ναός του Οσίου Λουκά ( Καθολικό)
Το Καθολικό της Μονής του Οσίου Λουκά χτίστηκε πλάι στον παλιότερο ναό της Παναγίας τις πρώτες δεκαετίες του 11ου αι. και κατέλαβε τμήμα του δυτικού τοίχου στη ΝΔ γωνία.
Το τμήμα αυτό του τοίχου αποτέλεσε το ανατολικό τοίχο του βορείου σταυροθολίου του Καθολικού και επενδύθηκε με ορθομαρμάρωση οποία κάλυψε την τοιχογραφία του Ιησού του Ναυή. Επίσης μετασκευάστηκε το υφιστάμενο τόξο του ίδιου τοίχου και έγινε χαμηλότερο και με μικρότερο άνοιγμα ,έτσι ώστε στο επάνω μέρος να τοποθετηθεί η ψηφιδωτή παράσταση της Παναγίας Αριστεροκρατούσας και στο κάτω μέρος να κατασκευαστή προσκυνητάριο για να τεθεί η λειψανοθήκη του Οσίου, επάνω ακριβώς από την θέση που βρισκόταν ο τάφος του (Κρύπτη).Κατέλαβε τέλος το Καθολικό όλο το νότιο τοίχο της λιτής της Παναγίας και εκεί σχηματίστηκε το ΒΑ παρεκκλήσι, όπου κατέφυγε το πλήθος των προσκυνητών και των ασθενών για να προσκυνήσει το λείψανο του Οσίου.
Το γεγονός ότι το Καθολικό περιλαμβάνει το θαυματουργό λείψανο του Οσίου Λουκά επηρέασε τόσο την αρχιτεκτονική του μορφή, όσο και την εικονογράφηση του. Ο ναός αποτελείται από έναν ευρύχωρο διώροφο χώρο και μια μεγάλη Κρύπτη στο υπόγειο, όπου βρίσκεται ο τάφος του Οσίου. Η διώροφη κατασκευή που αποτελεί συμπαγή κυβικό όγκο, στέφεται με μεγάλο τρούλο (διαμ.8,98μ.και ύψος 5,22μ.)Ο τρούλος στηρίζεται σε δεκαεξάπλευρο τύμπανο και φέρεται από τέσσερα μεγάλα τόξα μέσω τεσσάρων ημιχωνίων, που σχηματίζουν οκτώ μικρότερα σφαιρικά τρίγωνα στη βάση του. Ο οκταγωνικός αυτός αρχιτεκτονικός τύπος ναού θεωρείται το πρότυπο των ελλαδικών οκταγωνικών ναών.

Η ψηφιδωτή διακόσμηση του Καθολικού διατηρείται σε πολύ καλή κατάσταση στο μεγαλύτερο τμήμα της, εκτός από τον τρούλο που είχε καταστραφεί πριν από το 1593 και η αρχική εικονογράφηση αντικαταστάθηκε από τοιχογραφίες πιθανόν στα τέλη του 17ου αι.
Το σύστημα της εικονογράφησης του Οσίου Λουκά ανήκει στα καθιερωμένα μετά την Εικονομαχία προγράμματα εικονογράφησης των εκκλησιών της Κωνσταντινούπολης. Τίποτε δεν είναι τυχαίο στη διακόσμηση αυτή και όλα δείχνουν την εργασία ενός επιτελείου καλλιτεχνών με βαθιά γνώση και θεολογική σκέψη.
Τα ψηφιδωτά του νάρθηκα θεωρούνται ως τα αρτιότερα και τα καλύτερα διατηρημένα. Διακρίνονται για την εκφραστικότητα τους και το έντονο θρησκευτικό πάθος που τα διαπνέει. Μπαίνοντας κανείς από την κεντρική είσοδο έχει απέναντι του την μεγάλη μορφή του Χριστού Παντοκράτορα, που απεικονίζεται ως τη μέση, κρατεί Ευαγγέλιο με επιγραφή και ευλογεί με το δεξί του χέρι. Πρόκειται για την κεντρική μορφή της συμβολικής απεικόνισης του θέματος της Δέησης που συμπληρώνεται με τις μορφές στα μετάλλια στο σταυροθόλιο ,ακριβώς από πάνω, την Παναγία με τα δυο χέρια υψωμένα και απέναντι της τον άγιο Ιωάννη τον Πρόδρομο, ενώ στα πλάγια εικονίζονται δυο άγγελοι που στρέφονται προς τη μορφή του Παντοκράτορα. Στη Δέηση αυτή του Νάρθηκα συμμετέχουν και οι δώδεκα Απόστολοι που εικονίζονται ολόσωμοι επάνω στον ενιαίο χρυσό κάμπο στα τόξα που ενώνονται σταυροθόλια. Κρατούν Ευαγγέλιο και ευλογούν*.
(* Η απεικόνιση της Δέησης στην Βυζαντινή τέχνη περιλαμβάνει τον Χριστό κατενώπιον, δεξιά και αριστερά την Παναγία και τον Ιωάννη τον Πρόδρομο να δέονται για τη σωτηρία του κόσμου)
Εκατέρωθεν της πύλης προς τον κυρίως ναό επιλέγονται τέσσερις σκηνές που έχουν σχέση με τα Πάθη και την Ανάσταση. Αριστερά η Σταύρωση και δεξιά η Ανάσταση ενώ στις δυο ακραίες κόγχες τοποθετούνται ο Νιπτήρας και η Ψηλάφηση του Θωμά.
Στη σκηνή της Σταύρωσης δεσπόζει ο σταυρός με το νεκρό Χριστό. Κάτω από τις κεραίες του σταυρού η Παναγία και ο Ιωάννης συμμετέχουν με εγκράτειαστο Πάθος. Στη σκηνή της Ανάστασης παριστάνεται ο Χριστός στο σπήλαιο του Άδη θριαμβικά, κρατώντας το σταυρό. Στα πλάγια μέσα στις σαρκοφάγους στα δεξιά ο Αδάμ, τον οποίο ανασύρει ο Χριστός από το χέρι και η Εύα με κόκκινο μαφόριο, που υψώνει τα χέρια της σε δέηση. Σε Δέηση παριστάνονται και οι δυο μορφές των προφητανάκτωνστα αριστερά. Ο κυρίως ναός επιστέφεται από τον τρούλο που όπως ήδη αναφέρθηκε καταστράφηκε πριν από το 1593 και η διακόσμηση του με τοιχογραφίες είναι μεταγενέστερη. Κατά το πρότυπο της Αγίας Σοφίας του Κιέβου, που ανήκει στην ίδια χρονολογική περίοδο ,στον τρούλο θα υπήρχε η ψηφιδωτή παράσταση του Παντοκράτορα πλαισιωμένη πιθανότατα από τέσσερις Αγγέλους σε δεύτερη ζώνη, ενώ σε Τρίτη ζώνη θα παριστάνονταν προφήτες.
Η σκηνή της Γέννησης είναι η μόνη παράσταση του Καθολικού όπου παριστάνεται το τοπίο με ζωηρά χρώματα και την προσθήκη συμπληρωματικών επεισοδίων της προσκύνησης των μάγων και του λουτρού μορφή της Παναγίας κυριαρχεί ,ακολουθούν οι Άγγελοι και ο Ιωσήφ, ενώ οι μάγοι και οι βοσκοί παριστάνονται σε μικρότερη κλίμακα.
Στη σκηνή της Υπαπαντής προβάλει το κιβώτιο του Ιερού σε ενιαίο χρυσό κάμπο.Η σύνθεση εντυπωσιάζει με τις μορφές σωστά ζυγισμένες στο ημικυκλικό χώρο, με τη λιτή κλίμακα των τόνων, καθώς εναλλάσσεται το λευκό της ενδυμασίας του Ιωσήφ και του Συμεών με το βαθυγάλαζο και κοκκινωπό της Παναγίας και της προφήτισσας Άννας.
Στη Βάπτιση οι μορφές παριστάνονται παρατακτικά. Διακοσμητική διάθεση χαρακτηρίζει τον τρόπο με τον οποίο αποδίδονται τα νερά του ποταμού, που σκεπάζουν το γυμνό σώμα του Χριστού ως το στήθος, καθώς και τα χρυσοκέντητα λέντια που σκεπάζουν τα χέρια των αγγέλων.
Το τέμπλο
Στο τέμπλο του Καθολικού είναι τοποθετημένες τεράστιες εικόνες της Θεοτόκου και του Χριστού. Αριστερά του τέμπλου βρίσκεται η εικόνα του Οσίου Λουκά και δεξιά του Προδρόμου Πρόκειται για αντίγραφα των πρωτοτύπων τα οποία εκλάπησαν. έφεραν την επιγραφή ,,Χείρ Μιχαήλ του Δαμασκηνού ,, 1570,η οποία αναφέρεται προφανώς στον περίφημο αγιογράφο από το Ηράκλειο της Κρήτης πρώτο δάσκαλο του μεγάλου ζωγράφου Δομήνικου Θεοτοκόπουλου( Ελ Γκρέκο)

Κειμήλια-Χειρόγραφα
Σε ένα μικρό διαμέρισμα το θησαυροφυλάκιο φυλάσσονταν σπουδαίες φορητές εικόνες, άμφια, εκκλησιαστικά σκεύη, λείψανα αγίων, αυτοκρατορικές πορφύρες, επίχρυσο Ευαγγέλιο ,πολλά χειρόγραφα συμβολαίων, τα άμφια του Δεσπότη Σαλώνων ,


σειρά χειρογράφων, μεταξύ των οποίων και δυο τόμοι πατριαρχικών σιγιλλίων.
Τα διασωθέντα χειρόγραφα αποτελούν ένα θησαυρό για την ιστορία της Μονής
Σήμερα έχουν καταγραφεί, έχουν συντηρηθεί και φωτογραφηθεί, ώστε να τύχουν ειδικής επεξεργασίας και να δημοσιευτούν.
Τα εκθέματα αυτά δεν είναι σήμερα προσιτά στο κοινό.

Η Κρύπτη
έχει το σχήμα σταυροειδούς τετρακιόνιου ναού, που η οροφή του σχηματίζεται από έντεκα χαμηλά σταυροθόλια. Η μοναδική είσοδος του ναού βρίσκεται στη νότια πλευρά του Καθολικού μετά τη δεύτερη τοξωτή αντηρίδα. Σύμφωνα με ορισμένους ερευνητές του μνημείου πρόκειται για το ναό σε σχήμα σταυρού το ,,Ιερόν ευκτήριον,, το οποίον ανήγειραν οι συμμοναστές του Οσίου πάνω στον τάφο του ,δυο χρόνια μετά το θάνατο του (955) Στην κρύπτη στεγάζεται ο αρχικός τάφος του Οσίου που βρίσκεται στο βόρειο τοίχο, ακριβώς κάτω από το χώρο του Καθολικού όπου τοποθετήθηκε η λειψανοθήκη κατά την ανακομιδή του λειψάνου .Μέσα στην κρύπτη στεγάζονται και δυο άλλοι τάφοι που η φήμη απέδιδε στον αυτοκράτορα Ρωμανό Β’ και την αυτοκράτειρα Θεοφανώ
Νεότερη όμως έρευνα έδειξε ότι οι τάφοι αυτοί ανήκαν σε κάποιους από τους πρώτους ηγουμένους του μοναστηριού.

Η Ζωή και το έργο του Οσίου Λουκά
Πατρίδα του Οσίου ήταν το Καστρί της Φωκίδας, οι σημερινοί Δελφοί. Οι προγονοί του ήταν Αιγινήτες, για να αποφύγουν όμως τις ληστρικές επιδρομές των Αγαρηνών αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν το νησί και να εγκατασταθούν στο Ιωαννίτζη τοποθεσία της Δεσφίνας, που βρίσκεται ανάμεσα στην Αρχαία Κίρρα και την Αντίκυρα. Αργότερα αποτραβήχτηκαν στο λιμανάκι Βαθύ όπου γεννήθηκε ο πατέρας του Λουκά Στέφανος και τέλος ανέβηκαν ψηλότερα και εγκαταστάθηκαν στους Δελφούς.
Ο πατέρας του παντρεύτηκε Αιγινήτισσα την Ευφροσύνη με την οποία απέκτησε 7 παιδιά Λουκάς ο τρίτος στη σειρά γεννήθηκε στις 29 Ιουλίου του 896
Η παιδική του ηλικία ήταν γεμάτη στερήσεις, σκληρή εργασία, αλλά και πίστη στο Θεό.
Ύστερα από τον θάνατο του πατέρα του απορροφήθηκε στη μελέτη της Αγίας Γραφής και την προσευχή ηλικία 14 ετών ακολούθησε κρυφά από την μητέρα του δυο Μοναχούς από την Ρώμη ως την Αθήνα και με σύσταση τους κατέφυγε πιθανότατα στην Μονή της Παντάνασσας (Μοναστηράκι) Επέστρεψε όμως στην οικογένεια του και μετά από μικρό χρονικό διάστημα και με την συγκατάθεση της μητέρας του αποσύρθηκε για να μονάσει στο Ιωαννίτζη. Εκεί παρέμεινε από το 910 έως το 917. Κατά το έτος 917 λόγω της επιδρομής των Βουλγάρων στην Βοιωτία και στην Φωκίδα πέρασε στην απέναντι του Κορινθιακού κόλπου ακτή, όπου παρέμεινε 10 χρόνια, από το 917 έως το 1927,οντά στον στυλίτη του Ζεμενού . Το 927 κατέφυγε και πάλι στο Ιωαννίτζη ,όπου παρέμεινε επί 12 χρόνια ,από το 927 έως το 939.Το 939 εγκατέλειψε το Ιωαννίτζη και ήρθε στο Κάλαμο, περιοχή κοντά στην Αρχαία Βούλιδα. Εκεί έμεινε τρία χρόνια. Στη συνέχεια έφυγε μαζί με άλλους για να σωθεί από επιδρομή των Τούρκων και πέρασε στο μικρό νησί Άμπελο απέναντι από την Αντίκυρα. Το 945 εγκατέλειψε την Άμπελο για να εγκατασταθεί οριστικά πλέον στην σημερινή θέση του Μοναστηριού ,όπου και απεβίωσε στις 7 Φεβρουαρίου του 953.
Στο Στείρι τον επισκέπτονταν χιλιάδες πιστοί που ζητούσαν συμπαράσταση στις δυσκολίες τους και θεία φώτιση στη ζωή τους. Ανάμεσα τους και ο στρατηγός του Θέματος της Ελλάδος Κρηνίτης Αροτράς.
Στο ταπεινό κελί του δίπλα στο μισοτελειωμένο Εκκλησάκι της Αγίας Βαρβάρας ,επτά χρόνια μετά την αρχική του εγκατάσταση στο Στείρι, σε ηλικία 56 ετών ο Όσιος έκλεισε για πάντα τα μάτια του.
Δυο χρόνια μετά το θάνατο του μερικοί από τους μαθητές του ολοκλήρωσαν το Ναό της Αγίας Βαρβάρας και μετέτρεψαν το κελί του ,όπου ήταν και ο τάφος του, σε
,,Ιερόν εύκτήριον,, και έτσι ιδρύθηκε η πρώτη μοναστική κοινότητα στα 955.Ο σεπτός του τάφος ήταν η σωτήρια ελπίδα η οποία ,, ανέβλυζε αενάους ιάσεις,, καθώς ο άγιος θεράπευε και έσωζε ανθρώπινες ζωές.
Ο Όσιος διακρίθηκε για την εργατικότητα ,τη φιλοκαλία, την εγκράτεια, την ευσπλαχνία, τη φιλοξενία, τη φιλανθρωπία. Είχε προικισθεί επίσης με προφητική ικανότητα η οποία αποδείχτηκε αλάνθαστη τόσο στον εθνικό όσο και στον ιδιωτικό βίο.

Τα Ιερά λείψανα
Η παράδοση του μοναστηριού βεβαίωνε ότι τα ιερά λείψανα του Οσίου είχαν αρπαγεί κατά τον 13ο αι. από τους Σταυροφόρους και είχαν μεταφερθεί στο Βατικανό. Η είδηση της ανεύρεσης τους ήρθε από την Βενετία στην οποία κατέληξαν ως εξής: όταν οι Τούρκοι κατέλαβαν την Βοιωτία στα 1460 μια ομάδα μοναχών διέφυγε με το σκήνωμα του Οσίου στη Λευκάδα. Μετά την κατάκτηση και της Λευκάδας τα λείψανα του Οσίου μεταφέρθηκαν στην Βοσνία. Τον Ιούλιο του 1463 η Βοσνία κατακτήθηκε και αυτή από τους Τούρκους και οι Φραγκισκανοί μοναχοί έφεραν τα ιερά λείψανα στην Βενετία.
Ήδη όμως είχε δημιουργηθεί σύγχυση και θεωρήθηκε ότι τα λείψανα του Οσίου Λουκά ανήκαν στον Ευαγγελιστή Λουκά που είχε ενταφιασθεί και αυτός στην πόλη των Θηβών.
Επακολούθησαν συζητήσεις και Σύνοδος Καρδιναλίων στις 16 Δεκεμβρίου του 1464 όπου αποδείχθηκε ότι τα λείψανα που είχαν μεταφερθεί στην Ιταλία ανήκαν σε μοναχό της Ανατολικής Εκκλησίας ,τον Λουκά τον επονομαζόμενο ,,Στειριώτη,,.
Στις 11 Οκτωβρίου του 1986 ύστερα από ενέργειες της Ιεράς Μητροπόλεως Θηβών και Λεβαδείας και όλων των τοπικών αρχόντων της Βοιωτίας, δηλ μετά από 526 ολόκληρα χρόνια, αντιπροσωπεία αποτελούμενη από τον γράφοντα, τον πρώην Βοιωτίας μακαριστό Νικόδημο, τον τότε ηγούμενο της Μονής μακαριστό Νικόδημο, και τον αρχιμανδρίτη και νύν ηγούμενο της Μονής Γεώργιο* παρέλαβαν τα ιερά λείψανα και τα επανατοποθέτησαν στις 13 Δεκεμβρίου του 1986 στη λειψανοθήκη του Καθολικού.
( *τέως Ηγούμενο της Μονής και νυν Μητροπολίτη Θ&Λ)

Η Μονή έχει αναγνωριστεί από την UNESCO σαν μνημείο της παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς .Σήμερα έχει τριπλό χαρακτήρα :ζωντανού μοναστηριού, ιερού προσκυνήματος και ιστορικού μνημείου με παγκόσμιο ενδιαφέρον.

Πανηγύρεις της Μονής
7 Φεβρουαρίου –Κοίμηση Οσίου Λουκά
3 Μαΐου – Ανακομιδή Ιερού Λειψάνου και επέτειος εγκαινίων του καθολικού της Μονής
Κυριακή των Προπατόρων –Επανακομειδή του Ιερού Λειψάνου
15 Αυγούστου –Πανήγυρης του Ναού της Κοιμήσεως της Θεοτόκου

Το κείμενο είναι τμήματα από το βιβλίο του : ΙΕΡΩΝΥΜΟΥ ΛΙΑΠΗ*
ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΟΣΙΟΥ ΛΟΥΚΑ
(*τέως Μητροπολίτου Θ&Λ , νυν Αρχιεπισκόπου)

 

 

 

 
Αξιολόγηση Χρήστη: / 0
ΧείριστοΆριστο 

Καιρός

Ημερομηνία/Ώρα

Παρασκευή, 19 Ιανουαρίου 2018

koukoura.gr

agiaanna.gr

koukoura.gr

agiaanna.gr

koukoura.gr

agiaanna.gr

koukoura.gr

agiaanna.gr

koukoura.gr

agiaanna.gr

koukoura.gr

agiaanna.gr

koukoura.gr

agiaanna.gr

koukoura.gr

agiaanna.gr

koukoura.gr

agiaanna.gr

koukoura.gr

agiaanna.gr

koukoura.gr

agiaanna.gr

koukoura.gr

agiaanna.gr

koukoura.gr

agiaanna.gr

koukoura.gr

agiaanna.gr

koukoura.gr

agiaanna.gr

koukoura.gr

agiaanna.gr

Η μουσική της εβδομάδας

Εορτολόγιο



Τυχαία εικόνα

0008.jpg

Στατιστικά στοιχεία

84804
ΣήμεραΣήμερα8
ΕχθέςΕχθές24
Τρέχουσα εβδομάδαΤρέχουσα εβδομάδα135
Τρέχων μήναςΤρέχων μήνας662
ΣύνολοΣύνολο84804
Συνδεδεμένοι χρήστες: 0
Επισκέπτες: 18